คนเราต่างมีช่วงเวลาดีดีของแต่ละคน ต่างคนต่างเก็บความทรงจำนั้นไว้...ผมก็เช่นกัน

              คนที่ดีกับเรา หรือ คนที่เรารัก เคยถามตัวเองไหม ระหว่างสองคนนั้น จะเลือกใคร ในเมื่อ เลือกได้เพียงคนเดียว แต่ในความเป็นจริงแล้ว มีคนที่พร้อมทั้งสองอย่างทั้งดีกับเราแล้วเราก็รักเขาแต่ก็หายากเหลือเกิน

              ผมเคยสับสนตัวเอง ไม่สามารถบอกได้ ว่าผมต้องการคนไหน ระหว่างคนที่ดีกับเรา หรือคนที่เรารัก แล้ววันหนึ่ง ผมก็ได้เจอกันผู้หญิงคนหนึ่ง คนที่ดีกับผม คนที่ทำให้ผมรู้สึกดีดี คนที่ทำให้ผมรัก

เธอ

คนที่บอกผมว่า    “ถ้าลืมแฟนเก่าไม่ได้ ก็ไม่ต้องมาคุยกัน”

คนที่บอกผมว่า    "เวลาง้อ ให้พูดว่าดีกันนะ"

คนที่ชอบพูดว่า    "ดีที่สุด"

คนที่โทรมาหาผม ในวันที่ผมเงียบหายไปจากชีวิตของเธอ "ทำไม อยู่ๆถึงหายไป"

คนที่คุยโทรสับกับผมได้ทั้งวัน ตั้งแต่เช้า จนถึงเข้านอน

คนที่ผมคุยโทรสับกับเธอได้ แม้กระทั่งตอนสระผม

คนที่รู้จักคุณค่าของเงิน และ เวลา

คนที่พร้อมทั้งหน้าตาและนิสัย

คนที่ผม ไม่รู้ว่าจะหาได้อีกเมื่อไหร่

คนที่แนะนำ และทำให้ผมชื่นชอบเพลงแนว indy และ เขียนกราฟฟิตี้เป็น

เธอรักสัตว์ จะพยายามซื้อตัวอะไรแปลกๆมาให้ผมเลี้ยงอยู่ตลอด

เธอมองหน้าผม บนรถแท๊กซี่ แล้ว อมยิ้มเล็กน้อย

ผมมองด้วยความสงสัย "ยิ้มอะไร" ผมถาม

 "มีความสุข" เธออมยิ้มเล็กน้อย

วันนั้นเวลานั้น ภาพนั้น เป็นภาพที่ผมประทับใจสุดๆเธอคือคนที่ทำให้ผม ประทับใจ

...

ผม

คนที่เล่นสนุกไปวันๆ

คนที่ชอบ แต่ไม่รักใคร

คนที่เคยถูกผู้หญิงทำให้เสียใจ จนมองความรักเป็นเรื่องโกหก

คนที่ไม่ใส่ใจใคร ไม่เคยแคร์อะไรรอบๆตัว

ผมบอกรักเธอด้วยการเขียนโน๊ตเล็กๆ แนบไปกับการ์ตูนของเธอ ว่า "รัก"

...

              เราเป็นเช่นนี้มาสามปีเศษ ผมคิดว่าความอดทนของเธอคงมีขีดจำกัด จนวันหนึ่ง เธอได้จากผมไป เพราะ มีคนใหม่ ที่อาจจะใส่ใจ่เธอได้มากกว่าผม เขา เข้ามาคั่นกลาง msn โทรศัพท์ ไม่ต้องพูดถึงการเจอหน้ากัน ทั้งที่ แค่ เราอยู่แค่บ้านตรงข้ามกัน  และวันนั้น ผมเริ่มเห็นคุณค่าของเธอ เมื่อวันที่เธอเริ่มห่างเหินจากผมไป เราได้เจอกันหลังจากนั้น ไม่กี่ครั้ง จนตอนนี้เราเหมือนอยู่คนละโลกกัน

               และวันนั้นเป็นวันที่ผมรู้ตัวว่า รักเธอ ผมโทรไปถามเธอว่าเมื่อก่อนนั้นรู้สึกกับผมอย่างไร คำตอบที่ผมได้ยินคือ ไม่ได้คิดอะไร

               ถ้าจะหาคำพูดใดมาเปรียบเทียบความรักที่ผมมีให้เธอ คำพูดที่ว่า

               "เพราะเธอมีค่ายิ่งกว่าลมหายใจ" นั้นเหมาะที่สุดแล้ว

เพราะเธอมีค่ายิ่งกว่าลมหายใจ